การกำจัดกำมะถันแบบแห้งเทียบกับการกำจัดกำมะถันแบบเปียก: โรงไฟฟ้าชีวมวลจะเลือกวิธีการที่เหมาะสมได้อย่างไร

ปัญหาที่ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้าชีวมวลมักเผชิญคือ: ฉันควรใช้ระบบกำจัดกำมะถันในก๊าซไอเสียแบบแห้ง (เอสดีเอส) หรือแบบเปียก (กลุ่มสนทนา) ดี?

หลายคนคิดว่าการใช้น้ำน้อยลงดีกว่า แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องรับมือกับสารเติมแต่งที่มีโซเดียมเป็นส่วนประกอบและข้อจำกัดในการปล่อยน้ำเสีย

นี่คือบทวิเคราะห์จากผู้เชี่ยวชาญของเรา:

เครื่องดักจับฝุ่นเปียกแบบแห้งของ ปัจจัย เอสดีเอส

ต้นทุนเริ่มต้น ✅ ต่ำกว่า ❌ สูงกว่า

ต้นทุนการดำเนินงาน ✅ ปานกลาง ⚠️ สูงขึ้น (การใช้พลังงานของปั๊ม, สารเคมี)

ปริมาณการใช้น้ำ ✅ ไม่มี ❌ สูง

กากของเสียที่เหลือจากกระบวนการผลิต: ยิปซัม/แคลเซียมซัลเฟต (ผงแห้ง) สารละลายข้น (จัดการได้ยาก)

ความต้องการพื้นที่ ✅ ขนาดกะทัดรัด ❌ พื้นที่ขนาดใหญ่

การบำรุงรักษา ✅ ง่าย ⚠️ ซับซ้อน (หัวฉีด ปั๊ม)

ความเสี่ยงต่อการตกผลึก ต่ำ ❗ สูงหากการระบายน้ำไม่เพียงพอ

? คำแนะนำ: สำหรับโรงไฟฟ้าชีวมวลส่วนใหญ่ที่มีการปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ต่ำกว่า 400 มก./ลบ.ม. การใช้ระบบ เอสดีเอส แบบแห้งร่วมกับหอปฏิกิริยาเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดกว่า โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ขาดโครงสร้างพื้นฐานด้านการบำบัดน้ำเสีย

ระบบ เอสดีเอส แบบแห้งของ ไฮน่า ใช้ปูนขาวไฮเดรต (ซีเอ(โอ้)₂) หรือโซเดียมไบคาร์บอเนต (นาฮ์โค₃) และสามารถบรรลุประสิทธิภาพการกำจัดกำมะถันได้มากกว่า 50% โดยใช้เวลาในการสัมผัสไม่น้อยกว่า 3 วินาที

? เคล็ดลับเพื่อความยั่งยืน: ใช้สารเคมีด่างที่หาได้ในท้องถิ่นเพื่อลดการปล่อยมลพิษจากการขนส่ง